Dituria e gjërave të dobishme është një çantë e humbur rrallë.

Dhe malli në këto momente nuk po më lë vërtet të qetë.

Armata e arsyeshme do të ikte.

Të pres jashtë botës… aty ku realiteti bëhet magji… të pres aty ku urrejtja bëhet dashuri… ku lotët kthehen në rreze dielli… të pres aty ku le krenarinë përgjithmonë…të pres aty ku zemra ime s’do të vuajë me!

Paqebërësi është ai që përpiqet ta ushqejë krokodilin, duke shpresuar se ai do ta hajë atë të fundit.

Njerëzit lëvizen vetëm nga dy leva: frika dhe interesi personal.

Lirinë, ashtu si nderin, njeriu duhet t’i ruajë në prapësitë e jetës së tij, sepse pa ato jeta është e padurueshme.

Dy armata janë dy trupa të cilët takohen dhe tentojnë të frikojnë njëri-tjetrin.

Kurrë mos u tërhiq, kurrë mos jep shpjegime, kurrë mos kërko ndjesë: Çoji gjërat deri në fund dhe lëri ata të bërtasin vetë.

Ç’ka shtëpia të mos marrë vesh fqinjëria. – SKRAPAR